بررسی وضعیت حیوانات باغ وحش پارک ارم تهران

واقعا دست دکترو میبوسم که اینچنین متواضعانه به حیوانت کمک میکنند

ادعای جدید مدیر باغ وحش ارم درباره علت مرگ ببر وارداتی : ببرهای روسی شناسنامه نداشتند و ماده هم باردار نبود / شاید روسها به عمد ببر بیمار به ما داده‎اند!

مجبور شدیم دمای هوا را بسیار خنک نگه داریم؛ تا ببرها با مشکل مواجه نشوند و همین امر سبب شد تا شیرها زجر بکشند / هیچ بررسی برای سلامتی ببرهای روسی انجام نشده بود / به ایران گفته شد ببر ماده روسی باردار است؛ در حالی که پس از گذشت چندین ماه متوجه شدیم این حیوان باردار نبوده است ...

حکیم مهر - خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) نوشت : مدیر باغ وحش ارم تهران ناگفته های مرگ ببر روسی سیبری را با ابراز گلایه مندی از مسوولان سازمان محیط زیست کشور فاش کرد.
'امیر الهامی' در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: ببر تلف شده روسی که به کشور آورده شد خود ناقل بیماری 'مشمشه' بوده و در ایران مبتلا به این بیماری نشده است.





نفر سمت چپ : الهامی - مدیرباغ وحش ارم


وی اظهار داشت: با آزمایشهای انجام شده خوشبختانه هنوز هیچ اثر و علایمی از بیماری مشمشه در حیوانات دیگر باغ وحش، ‌حتی ببر زنده روسی مشاهده نشده است.
وی با تاکید بر اینکه این اتفاق طی 50 سال اخیر در باغ وحش ارم بی سابقه بوده است، گفت: از حیوانات این باغ وحش بخوبی مراقبت می شود.
الهامی با ابراز دلخوری از مسوولان سازمان حفاظت محیط زیست کشور گفت: تعریف و تمجید کافی نیست مسوولان ذیربط باید از ما حمایت کنند.
وی بار دیگر با انتقاد از مسوولان سازمان حفاظت محیط زیست کشور گفت: این مسوولان نباید بدون بررسی کارشناسانه و نیز در نظر گرفتن شرایط محیطی کشور پیشنهاد روسیه را برای مبادله پلنگ ایرانی با ببرهای روسی می پذیرفتند.
این مسوول گفت: متاسفانه هیچ بررسی برای سلامتی ببرهای روسی انجام نشده بود و پس از آنکه ببرها به کشور وارد شدند، مسوولان محیط زیست تازه به این فکر افتادند که این حیوانات را کجا نگهداری کنند.

* احتمال فریبکاری مسوولان روسی در مبادله ببر بیمار به ایران
الهامی گفت: احتمال می رود مسوولان کشور روسیه از بیماری این ببر اطلاع داشتند اما چیزی نگفته اند و با آگاهی، حیوان مریض را مبادله کردند.
وی اظهار داشت: باید پیش از مبادله ببر سیبری آزمایشات مخصوص انجام می شد و همزمان با آمدن این حیوانات به کشور آزمایشات سلامتی از ببرها گرفته می شد.

* ببرهای روسی شناسنامه بهداشتی نداشتند
الهامی افزود: ببرهای روسی شناسنامه نداشتند و کسی هم برای این مهم اصرار نکرد.

*ببر ماده روسی باردار نبود
مدیر باغ وحش ارم گفت: هنگامی که ببرها از روسیه مبادله شدند به ایران گفته شد ببر ماده روسی باردار است؛ در حالی که پس از گذشت چندین ماه متوجه شدیم این حیوان باردار نبوده است.

* با آمدن ببرهای روسی، شیرها زجر کشیدند و مردند
مدیر باغ وحش ارم افزود:‌ با آمدن ببرهای سیبری دو قلاده شیر آنقدر زجر کشیدند تا مردند.
الهامی توضیح داد: قرار شد این حیوانات برای مدت کوتاهی در خوابگاه دو قلاده ‌شیر آفریقایی که ساختمان محصوری است نگهداری شوند بنابراین مجبور شدیم دمای هوا را بسیار خنک نگه داریم؛ تا ببرها با مشکل مواجه نشوند.
وی ادامه داد: این مهم سبب شد تا شیرها زجر بکشند. بطوریکه این حیوانات نتوانند شب تا صبح از سرما بخوابند و تلف شدند؛ چرا که به هوای گرم عادت داشتند.
گفتنی است دو قلاده شیر تلف شده در باغ وحش، دو ماه پیش از مرگ ببر روسی سیبری جان خود را از دست دادند.
یک ببر روسی نیز هشت ماه پیش، بر اثر ابتلا به بیماری مشمشه در باغ وحش ارم تلف شد.

راستش هی به خودم گفتم هیچی نگو، چیکار داری به این چیزا؟!! دیدم نمیشه. من که همیشه عاشق گربه سانان به خصوص اون بزرگاش بودم حالا باید یه کاری براشون بکنم حتی اگه مرثیه برای مردنشون باشه!!!
نزدیک به 10 ساله که با طیف مختلف مدیران از نوع خصوصی و دولتی و نیمه دولتی در سطوح مختلف سر و کار داشتم. توی سیستمهای مختلف کار کردم و خیلی از سیستمها رو به اقتضای کاری تحلیل کردم. حالا تحلیل من از ماجرای ببر کشون باغ وحش ارم هم اینه که خدمتتون عرض می کنم:
صبح زود آقای رییس از خواب بیدار میشه. هوا آفتابی بوده و روز بسیار شاد و مفرحی بوده. آقای رییس پس از صرف صبحانه مفصل میره به محل کار که همون باغ وحش ارمه. آقای رییس اون روز حسابی سر حال بوده به همین خاطر تصمیم می گیره که بعد از مدتها یه سرکشی به املاک تحت سلطه داشته باشه. به قفس ببرها نزدیک میشه یه دفعه یه فکری به ذهنش میرسه. چه خوب میشه اگه ما بتونیم بچه ببرها رو علاوه بر بچه شیرها به ملت عرضه کنیم و چون مدل مدیریت در ایران مدیریت دوغیه (کشکی هم نه دوغیه) همون لحظه رفته به عمارت مدیریت و دستورات لازم را داده:
مدیر: من می خوام ببرها همین امروز جفتگیری کنن!
پرسنل و دامپزشکان باغ وحش: بله قربان. چشم قربان. همین الساعه!!!
دامپزشکان باغ وحش خطاب به خودشون: خوبه برم ببینم چه داروهایی توی قفسه دارم و هر کدوم کاربردشون چیه؟ راستی یه تفنگ بیهوشی هم هست که همیشه دلم می خواسته ازش استفاده کنم حالا فرصت خوبیه!!!
چند روز بعد روزنامه ها: یکی از ببرهای باغ وحش ارم به خاطر ابتلا به مشمشه دار فانی را وداع گفت!!!
مدیر باغ وحش: حالا چیکار کنیم؟؟
مشاوران و متخصصان: خوب این که کاری نداره میگیم که مشمشه بوده و بعد میگیم که ببرها از روسیه مریض بودن و بعد یه چیز دیگه میگیم و بعد هم یکی دیگه آخر سر هم مردم و رسانه ها همه چیو فراموش می کنن
و پایان ماجرا. (هر چند که اگه چند نفر آدم دلسوز نرسیده بودن ممکن بود که پایان ماجرا با کشته شدن شیرها و چند راس گورخر ایرانی که عربهای حوزه خلیج فارس تو کفشون هستن تموم بشه)
مشکل اصلی توی ایران مدیریته و نبود دانش، یعنی دانش و دسترسی به اون هست ولی همت برای رسیدن به دانشهایی که به آسانی به دست نمیاد کمه. این داستانی که من نوشتم یه حکایت طنزه ولی مطمئن باشید خیلی دور از حقیقت نیست. مطمئن باشید که همه این هیاهوهایی که درباره مشمشه و بیماریهای دیگه و ورود ببر مریض از روسیه وغیره راه انداختن همش جنجال تبلیغاتیه و حتی ممکنه به خاطر اثباتش چند تا حیوون بی گناه دیگه هم قربانی بشن. به خاطر اینکه سهل انگاری های بعضی ها لاپوشونی بشه. یکی نیست بگه اگه روسی ها ببر مریض بهتون انداختن چرا همون موقع آزمایش های لازمو انجام ندادین؟!!! اگه مشمشه از الاغ هایی بوده که به عنوان خوراک به ببرها دادن (عذر بدتر از گناه) چرا الاغها قبل از ذبح از نظرسلامتی آزمایش نشدن؟!!! اگه اداره دامپزشکی به باغ وحش برای غذای آلوده هشدار داده چرا اقدام عملی نکرده؟!! و خیلی چراهای دیگه.
من به صورت تخصصی چیزی در مورد گربه سانان نمی دونم و داشته های من محدود به مطالعاتی بوده که از سر علاقه به این مخلوقات خاص داشتم ولی با این حال من بارها و بارها توی این مطالبی که مطالعه می کردم همیشه صحبت از مشکلات و سختی ها و گاهی نشدنی های تکثیر گربه سانان در اسارت بوده. درست شبیه به همین ماجرای ببر ما در کشور کنیا هم اتفاق افتاده و توی اون ماجرا یه یوزپلنگو به کشتن دادن. زمانی که ببرها را تازه به باغ وحش ارم آورده بودن با یکی از مسئولین بخش گربه سانان صحبت کردم می گفت هیچ برنامه ای برای نگهداری و یا تکثیر ببرها نداشتن، از قبل هم نبوده و قرار هم نیست باشد فقط به خاطر اصرار روسی ها برای داشتن پلنگ حاضر به معامله شدن. می گفت اگه بخوان محیط مورد نظرشونو برای ببرها آماده کنن اگه همین الان شروع کنن شاید 4 یا 5 سال آینده آماده بشه. این همون بی برنامگیه که عرض کردم. مطمئن باشید از همون ابتدا کسانی که تن به این معاوضه دادن هدفشون احیای ببرها نبوده پیش خودشون گفتن که این ببرها رو توی باغ وحش نگه می داریم جهت درآمد بیشتر تازه اگه شد تو باغ وحش تکثیر کنیم که چه بهتر هم برای باغ وحش آب و نون و شهرت میاره هم ببرها رو تکثیر کردیم تا این معاوضه خیلی هم بی نتیجه نباشه، خوب البته این به خودی خود اشکالی نداره ولی نه برای باغ وحشی که متخصصینش برای اولین باره ببرو می بینن! نه برای باغ وحشی که کوچکترین اطلاعاتی در مورد تکثیر ببر ندارن. این همون مدل مدیریت ایرانیه! سعی و خطا!!! بگو یا علی میریم جلو نشد دوباره یه راه دیگه رو امتحان می کنیم!!! اگه نشه که اتفاقی نمیفته فقط یه ببر شایدم دو تا شایدم به خاطر رسانه ای شدن ماجرا یه چند تایی هم موجود بی استفاده!!! این وسط سقط بشه، اینا که مهم نیست!!!
در تایید حرف دوست عزیزم آقای جنتی، من متخصص محیط زیست یا دامپزشک نیستم ولی حداقل بین کسانی که می بینم می تونم خوب و بدو تشخیص بدم. می تونم ببینم که چه کسی داره با عشق و علاقه کار می کنه و چه کسی گرفتار تبلیغات و خودبزرگ بینی شده. تازه اگه پای منافع شخصی هم بیاد وسط چه کسی داره از آب گل آلود ماهی میگیره؟ چه کسی ممکنه پاش توی این ماجرا گیر باشه؟ و خیلی سوالات دیگه. فکر کردن به این نکته باعث میشه که سناریویی که تعریف کردم به واقعیت نزدیکتر به نظر برسه چون می بینیم که پای منافع شخصی در میونه، پای شهرت و افتخار در میونه نه عشق و علاقه به مخلوقات خدا. پس با وجود اینکه افتخار گفتگوی نزدیک با دکتر معماریانو تا حالا نداشتم ولی خسته نباشید و دست مریزاد میگم به ایشون به خاطر کمکها و فرهنگ سازیهایی که در زمینه رعایت حقوق حیوانات و نگهداری از حیوانات ناتوان انجام دادن.
در پایان باید بگم که اینها نظر شخصی من بودن و این ماجرا توی یکی از باغ وحش های یه کشور دور اتفاق افتاده و هرگونه تشابه اسمی افراد و مکانها کاملا تصادفیه و هیچ طیف و صنف خاصی مد نظر نبوده و بی شک مقصر اصلی همون ببرها بودن که یکیشون به سزای عملش رسید.
یاحق

آقا صافدل به موارد خیلی خوبی اشاره کردید. مدیریت یک جانبه و سعی و خطایی، نتیجه ای بهتر از این نخواهد داشت.
امروز در یک برنامه تلویزیونی باغ وحش ZSL در لندن را نشان می داد. طرز آماده کردم غذا، برنامه ریزی تغذیه و جیره غذایی بی نظیر، تمیز کردن جای حیوانات و صحبتهایی از شرایط قرنطینه و پزشکی حیوانات، فوق العاده بودند. اینجاست که همه بهانه های ما برای کشتن ببر بیچاره سیبری رنگ می بازد :

آقاي صافدل زيبا نوشته ايد .به راستي كه كوشش و خطا (راهي كه حيوانات براي رسيدن به اهداف خود انجام ميدهند يا روشي كه كودكان با ان دنياي اطرافشان را ميشناسند)طريقه مديريت كشور ماست.
سپاس

نمیدونم این خبر چقدر صحت داره ولی یه خورده تحقیق توی اینترنت کردم و دیدم منابع مختلفی خبر را اعلام کردن:
داستان مشمشه با قتل عام ناجوانمردانه شيرهای باغ وحش ارم پايان يافت
http://aftabnews.ir/vdcbw9b85rhb8fp.uiur.html

http://varteh.persianblog.ir/post/780/

بله آقای صافدل، متاسفانه این مطلب درست است. من این مطلب را در وبلاگ دکتر هومن خواندم. دکتر هومن نوشته اند که این بیماری قابل درمان بوده ولی چرا درمانی صورت نگرفته و با وجود نمونه برداری، تشخیصی داده نشد تا درمان آغاز شود و آیا کشتن این شیرها تنها راه حل (یا راحت ترین راه حل) بوده و سوالات زیادی که مطرح است. از وبلاگ دکتر هومن مطالعه نمایید:

دیشب صدای نعره از شیرها نیامد /// شاید که مرده شیر از دست الاغ و خرها

دیروز 9 تا از شیرهای باغ وحش تهران را به گلوله بستند و کشتند. به همین سادگی. به جرم بیمار بودن. به جرم خوردن گوشت خر و الاغ آلوده. بیماری که قابل درمان بود. من نمیدانم این آقایان که تفنگ به دست گرفتند و با افتخار، سلطان جنگل را در قفسهای 2 در 2 شکار کردند و به گلوله بستند، به چه شکل خود میمیرند یا مرگ عزیزانشان را می بینند. همین دو هفته پیش بود که همه شان را بیهوش کرده بودیم و ازشان خونگیری و نمونه برداری کرده بودیم. هنوز عظمت و جلالشان را درذهن دارم که چه آرام زیر دستانم خوابیده بودند.

خیلی دلم گرفته. فکر کنم دیگه وقت بستن بارو بنه ست و رفتن از اینجا.

به قول اخوان: بیا ره توشه برداریم / قدم در راه بی برگشت بگذاریم / ببینیم آسمان هرگجا آیا همین رنگست

من سال پیش از شیرهای کشته شده تصاویر و فیلمهایی گرفته بودم. چندتا از تصاویر شیرهای کشته شده باغ وحش پارک ارم را در اینجا قرار می دهم. تصاویر بیشتر را در تاپیک باغ وحش پارک ارم مشاهده کنید.

خوابیدی بدون لالایی و قصه
بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه
دیگه کابوس زمستون نمیبینی
توی خواب گلای حسرت نمیچینی
دیگه خورشید چهرتو نمیسوزونه
جای سیلیای باد روش نمیمونه
...

جالبه همین چند وقت پیش رفته بودم باغ وحش ارم از مسئول شیرها پرسیدم که چرا توی اسارت بیشتر عمر می کنن؟ گفت که چونکه توی اسارت جاشون امنه و غذاشون راحته و جنگ و دعوا هم نمی کنن.
حالا اگه ببینمش بهش می گم که حرفش یه اگر داره اونم اینه که "اگر تو باغ وحش های ایران نباشن"!!!

خیلی خبر بدی بود من وقتی تو اخبار شنیدم شوکه شدم .کلی گریه کردم اما چه فایده!!!! آقا فواد من فکر نمیکنم اونهایی که راحت حیوان کشی میکنن خودشون یا عزیزاشون ناراحت بمیرن شاید ما دلمون میخواد یک جوری این رفتار خشن جواب داشته باشه و به قول قدیمیا دنیا دار مکافات باشه ولی من گمون نمیکنم که باشه!

Dr. Iman Memarian نوشته است:
یک خبر هم ذکر کنم خوشبختانه برخلاف میل دکتر هومن و برخی دیگر که برای معدوم شدن شیرهای باغ وحش و دیگر حیوانات لحظه شماری می کردند، جواب PCR و کشت تمامی شیرها منفی است و می توان شاید بتوان از کشتن این حیوانات جلوگیری کرد.

واقعا متاسفم که جامعه دامپزشکی اینطور به جون هم افتادند!!!

دیدیم که جواب کشت منفی (مثبت) بود و خبرهای دروغ هر روز به خورد ما داده میشد.با این تفاسیر هیچ باغ وحشی توی دنیا دیگه به ما حیوان نمیده.ادعای ما ایرانیها گوش آدم و عالم رو کر کرده.
حالا که هم شیرها و هم ببر مردند چرا هیچ دامپزشکی جواب نمیده؟لطف کنید دامهای کوچک و حیوانات خانگی رو با این جور حیوانات یکی نکنید.

marzieh نوشته است:آقا فواد من فکر نمیکنم اونهایی که راحت حیوان کشی میکنن خودشون یا عزیزاشون ناراحت بمیرن شاید ما دلمون میخواد یک جوری این رفتار خشن جواب داشته باشه و به قول قدیمیا دنیا دار مکافات باشه ولی من گمون نمیکنم که باشه!

خانم مرضیه، بلاخره کسانیکه در این مورد مسئول بودند باید جوابگوی قانون باشند. قطعا قانونی در این مورد وجود دارد، شایدم نیست !!!

آقای صافدل، نکته سنجی خوبی داشتید، تصویر پلاکارد شیرها را برای همین قرار دادم، برایم من هم طول عمر 12 ساله شیرها در طبیعت و طول عمر 30 ساله آنها در قفس پارادوکس داشتد!

آقای پیمان، بحث و تبادل نظر به جون هم افتادن نیست. برای من و سایر دوستانم هم این سوال وجود دارد که چرا هیچ کس جوابگو و پاسخگو نیست.

یکی از تاثیر گذارترین مطالب در مورد شیرهای پارک ارم را در وبلاگی خواند که قبلا مطلب گزیده ای از نامه های ببری به ننه ببری و بالعکس را از آن در انجمن قرار داده بودم. مطلب کامل را در لینک زیر و وبلاگ ورطه بخوانید:

شیرهای باغ وحش ارم با شلیک گلوله به شقیقه‌ شان کشته شدند
شاید احمقانه باشد اما بیشترین عذاب من در باغ وحش دیدن شیر در قفس است. برخلاف خیلی از حیوان های دیگر انگار شیر به زندانی بودن خود، به تحقیر شدن خود آگاه است. چشم های شیر نر باغ وحش ارم که حکایتی داشت، همیشه (حتا این آخرین بار که یک ماه پیش دیدمش) پر آب بود مثل چشم پیرمردی که دارد ذره ذره مرگش را در تنگ ترین و بی روح ترین قفس تاریخ، در جایی که جماعت مشتاق به شکم و زیر شکم اش نخودچی پرت می کردند و می خندیدند می بیند. این بار چه زخمی هم بر پشت اش افتاده بود،‌ یک بریدگی، شاید اهمال یک کارگر یا نتیجه ی دعوایی خانوادگی.
برای اولین و آخرین بار من صدای نعره های شیر را در همین باغ وحش فکسنی و دلگیر شنیدم. نعره ای واقعا مسحور کننده، مو بر اندام راست کننده، پرطنین و در عین حال غمگین. حال آن نعره ها با شلیک گلوله ای به شقیقه خاموش شده. شیر پیر و محبوب و یال و کوپال ریخته ی من مثل یک سرباز جان داده و شاید باید خوشحال بود که به قول بابا زیر دست نشده.